بنام خدا

امروز پس از سی و هفت سال خدمت در آموزش و پرورش  و کارو تلاش 22 ساله در سازمان نوسازی توسعه و تجهیز مدارس کشور در منزل بسر می برم. البته مدتهاست که منتظر بازنشستگی می باشم و با رفتن آقای دکتر رئیسی رئیس سابق سازمان  که سالها با هم همکار بودیم و جایگزینی اقای دکتر نظرپور از دانشگاه و اعلام آمادگی اینجانب برای این امر این احتمال قوت گرفت تا اینکه آقای نعیمی  که خود نیز 38 سال سابقه دارد درهفته قبل بامن در اینمورد صحبت کرد . روزچهارشنبه فرصتی پیش آمد تا با رئیس سازمان صحبت کرده و لیستی برای تکمیل پیشنهاد قبلی خود به ابشان دادم و گفتم اگر عجله دارید معاون دفتر را سرپرست کنید تا با دقت بیشتر بخاطر اهمیت دفتر برای جایگزینی اقدام کنید که ایشان گفت دوسال گذشته یک ماه هم صبر می کنیم گفتم شاید شما عجله نداشته باشید ولی معاون شما که دوست ماست صبر نکند. برهمین اساس من تصور کردم که به این زودیها این تغییر صورت نمی گیرد وبعضی همکاران دفترکه نگران بودند تا حدودی آرام شدند. اما روز شنبه اول صبح خبر جلسه بعداز ظهر را دادند.مدارک شخصی را جمع آوری کردم و با مهندس شیرزاد که از همکاران مشارکتها در استان خراسان جنوبی بود و قرار بود جایگزین شوند به دفتر آوردم و اطلاعات کاری در اختیارش گذاشته به همکاران هم توصیه کردم برای موفقیت ایشان همکاری لازم را داشته باشند. نماز و ناهار را باایشان بودم و بالخره در ساعت چهار بعداز ظهر مراسم تودیع و معارفه با حضور رئی سازمان و اقای حافظی رئیس جامعه خیرین مدرسه ساز و اقای صالحی مدیر عامل و مدیران سازمان و همکاران دفتر مشارکتها برگزار شد . در این مراسم بعد از تلاوت قران مجید و خیرمقدم اقای قربانی مدیر روابط عمومی من گزارشی از فعالیتها ارائه کردم و اقای دکتر نظرپور و اقای حافظی و نعیمی ودر اخر هم اقای شیرزاده صحبت کرده و بنده را هم با سخنانشان شرمنده نمودند.  البته  تاریخ بازنشستگی اینجانب را تا اول شهریور جهت انتقال تجربیات به تاخیر انداختند.در این مدت دوستان با تماسها و ارسال پیامهایشان این حقیر را مورد لطف خود قرار دادند.والسلام