يكي از اقدامهاي عملي آقاي علي پور ساختن 72 مدرسه در نقاط محروم و دورافتاده استان اردبيل بود كه بعضي از اين مدارس بجاي مكاني كه براي حيوانات ساخته شد بود و در آن زمان بدليل نبود مدرسه از آن استفاده مي كردند . او تصميم گرفت كه اين مدارس را بنام شهداي كربلا نامگذاري كند و در كتابهاي تاريخي جستجو كرده و نام اين بزرگوران را در تابلوي مدارس احداثي خود ميگذارد. وقتي از ايشان  انگيزه و دليل آنرا سوال كرديم در جوابمان گفت همانگونه كه در آن زمان اين ياران بي نظير امام حسين عليه السلام غريب بودند امروز هم اين غربت احساس مي شود . وسوال ميكرد كه نام چند نفر از انها ميتواني نام ببري ؟ يكي از دوستان مي گفت وقتي به او پيشنهاد شد كه اين نامها ممكن است ثقيل باشد و خلاصه كنيم اشكش درامد و گفت انها هنوز هم مظلومند.او با اين اقدام خود هم نام اين شهدا را در آن مناطق زنده كرد و يك كار فرهنگي كه دانش آموزان ما با اين فرهنگ حسيني آشنا گردند وهم  براي خيرين الگو شد تا خيريني كه توانايي دارند تعداد مدارس خود را هدفدار كنند. بعدها مرحوم بجستاني مقدم نيز تعداد 72 مدرسه در استان تهران تاسيس كرد و آقاي جعفر زاده ديگر خير اردبيلي براي حفظ اين فرهنگ و به تاسي از اقاي علي پور اعلام كرد 84 مدرسه را به نيت اسراي كربلا خواهد ساخت كه تاكنون بيش از سي مدرسه را ساخته است و آقاي حاج اكبر ابراهيمي ديگر خير بزرگ كشور بپاس تلاشهاي آقاي علي پور علاوه بر هشتاد چند مدرسه خود در نقاط مختلف كشور در شهر اردبيل نيز مدرسه اي را بناكرد. و بنياد محترم بركت نيز كه خدمات زيادي در امر مدرسه سازي در كشور داشته است نيز بياد آقاي عليپور مدرسه اي را در استان اردبيل بنام شهداي كربلا احداث نمود.

      آري در اين روزهايي كه مردم بياد امام حسين عليه السلام نذر مي كنند چه خوب است كه اين نذورات خود را هدفدار و ماندگار كنند و كاري كنند كه  نيازهاي واقعي مردم را پاسخگو بوده و سالهاي سال اقدامات آنها بياد حسين و عليه السلام و يارانش مورد استفاده قرار گيرد.         

     آري علي پور خود را به كسي چون حسين عليه السلام كه كشتي نجات و چراغ هدايت بود پيوند زد و خود را نجات داد و جاودانه كرد.